Ένα βράδυ, όταν οι δρόμοι της πόλης ήταν σχεδόν εντελώς άδειοι, ένας μοτοσικλετιστής διέσχιζε την άσφαλτο, απολαμβάνοντας τον βρυχηθμό της μηχανής του και κάθε αίσθηση ελευθερίας που του χάριζε.
Ένιωθε την αδρεναλίνη να πλημμυρίζει το σώμα του, ενώ η ταχύτητα τον παρέσυρε προς το άγνωστο.
Οδηγούσε με αυτοπεποίθηση, τόσο απορροφημένος από την κίνηση, που δεν αντιλαμβανόταν τι συνέβαινε γύρω του. Ξαφνικά, σε μια διάβαση πεζών, το βλέμμα του στάθηκε πάνω σε ένα ζευγάρι: ένα τυφλό κορίτσι και τον σκύλο-οδηγό της.
Προχωρούσαν αργά, με τον σκύλο να την καθοδηγεί με σιγουριά, σαν να γνώριζε απόλυτα πως η προστασία και η καθοδήγησή της ήταν δική του ευθύνη. Η κοπέλα περπατούσε ήρεμα, με απόλυτη εμπιστοσύνη στον πιστό της σύντροφο.