Η θάλασσα έλαμπε κάτω από τον ήλιο, ήρεμη και γαλήνια. Κανείς δεν περίμενε ότι σε λίγα λεπτά η παραλία θα γινόταν σκηνή διάσωσης.
Ένα σκοτεινό σχήμα πλησίαζε την ακτή — ένας καρχαρίας σφυροκέφαλος, πληγωμένος και αποπροσανατολισμένος.
Τα αδέλφια που τον εντόπισαν δεν σκέφτηκαν ούτε στιγμή. Παρά τις κραυγές πανικού, βούτηξαν στο νερό.
Γύρω από το στόμα του καρχαρία, μεγάλα αγκίστρια είχαν καρφωθεί βαθιά. Με γυμνά χέρια και θάρρος, κατάφεραν να τα αφαιρέσουν ένα προς ένα.
Όταν τελικά το ζώο κινήθηκε ξανά προς τα ανοιχτά, στράφηκε για λίγο πίσω. Ήταν σαν να τους κοιτούσε — μια ευχαριστία από τα βάθη της θάλασσας.