Στις 5:12 το πρωί, το τηλέφωνο της Κλερ δονήθηκε πάνω στο κομοδίνο της αγροικίας όπου ζούσε με τον σύζυγό της, τον Ζιλιέν, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αιξ-αν-Προβάνς. Μόλις είδε το όνομα της πεθεράς της,… Η πεθερά μου απαίτησε στις 5:12 π.μ. να αδειάσω δύο δωμάτια Στις 5:12 το πρωί, η πεθερά μου απαίτησε να αδειάσω δύο υπνοδωμάτια για τέσσερις συγγενείς που είχε αποφασίσει να φιλοξενήσει στο σπίτι μου για μήνες. «Μια σωστή νύφη δεν κλείνει ποτέ την πόρτα της στην οικογένεια», μου είπε. Δεν φώναξα ούτε τσακώθηκα μαζί της. Απλώς έβγαλα πάνω στο τραπέζι το συμβόλαιο πώλησης του σπιτιού και τηλεφώνησα στους μεταφορείς. Λίγο αργότερα, όμως, ανακάλυψα ποιος ήταν ο αγοραστής… και τότε κατάλαβα ότι η ιστορία δεν είχε τελειώσει ακόμα.

— Θα μεταβιβάσουμε το ατελιέ της θείας σου στη μητέρα μου. Έχω ήδη υπογράψει όλα τα έγγραφα — είπε ο Σάσα και άλειψε ήρεμα βούτυρο στο ψωμί του. Η Βέρα στεκόταν δίπλα στην κουζίνα κρατώντας… — Μεταβιβάζουμε το ατελιέ της θείας σου στη μητέρα μου. Ήδη υπέγραψα τα χαρτιά — είπε ο σύζυγός μου, ξεχνώντας εντελώς πως είχαμε υπογράψει προγαμιαίο συμβόλαιο.

Τέσσερις μήνες μετά τον θάνατο της μητέρας μου, η κουνιάδα μου παρήγγειλε κρασί σχεδόν 400 δολαρίων στο πάρτι γενεθλίων της και, σαν να ήταν το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο, μου έσπρωξε τον λογαριασμό μπροστά.… Η κουνιάδα μου παρήγγειλε κρασί αξίας 400 δολαρίων για τα γενέθλιά της, μου έδωσε τον λογαριασμό και είπε: «Μόλις κληρονόμησες χιλιάδες από τη μητέρα σου. Μοιράσου τα με την οικογένεια». Αυτό που έκανε ο σερβιτόρος αμέσως μετά έκανε ολόκληρο το τραπέζι να σωπάσει.

Η Σβέτα απομάκρυνε αργά το τηλέφωνο από το αυτί της. Όχι επειδή την τρόμαζαν οι φωνές του Ντένις. Ύστερα από εννέα χρόνια γάμου, γνώριζε αυτόν τον τόνο υπερβολικά καλά. Ο άντρας της μιλούσε πάντα έτσι… — Πού στο καλό είσαι;! Η μητέρα μου κάθεται εδώ και πεινάει! — ούρλιαξε ο άντρας της στο τηλέφωνο. Όμως η απάντηση της Σβέτα τον άφησε άφωνο για μια στιγμή.

Η πεθερά μου, η Φάινα Σεργκέγεβνα, ακούμπησε με τόση δύναμη τον εμαγιέ βραστήρα πάνω στη μαντεμένια κουζίνα, ώστε το καπάκι πετάχτηκε και ο μεταλλικός ήχος αντήχησε σε ολόκληρη τη μικρή κουζίνα. Μια λεπτή σταγόνα βραστό… — Τι Τουρκία και πράσινα άλογα; Εγώ τώρα χρειάζομαι περίφραξη για το οικόπεδο! Θα τα καταφέρουμε μια χαρά και χωρίς θάλασσα! — απάντησε κοφτά η πεθερά μου.

Η Γιάνα άφησε το τελευταίο κουτί στον διάδρομο και έμεινε για λίγα δευτερόλεπτα ακίνητη. Σε ολόκληρο το σπίτι υπήρχε ακόμη η μυρωδιά της φρέσκιας μπογιάς και του καινούργιου ξύλου. Το απογευματινό φως έμπαινε από τα… — Αυτό το σπίτι το αγόρασα ολομόναχη. Και από εδώ και πέρα θα μένουμε εδώ μόνο οι δυο μας. Χωρίς τη μητέρα σου, την αδελφή σου και την ανιψιά σου — δήλωσε η Γιάνα και έκλεισε την πόρτα πίσω της.

Πότε έπαψα να θεωρούμαι μέλος της οικογένειας; Εκείνο το απόγευμα, λίγο πριν καθίσω στο τραπέζι, άνοιξα ασυναίσθητα την εφαρμογή της τράπεζάς μου. Στην οθόνη εμφανιζόταν ένα ποσό: 18.430 ρούβλια. Τόσα είχα ξοδέψει εκείνο το πρωί… — Αφού για εσάς είμαι ξένη, τότε πάρτε από το τραπέζι ό,τι αγοράστηκε με τα δικά μου χρήματα!

Όταν η Κλερ μπήκε στο γραφείο του συζύγου της για να του φέρει το μεσημεριανό του, αντίκρισε τον Ράιαν να αγκαλιάζει τη Βανέσα, μια συνάδελφο που ήταν ολοφάνερα κάτι περισσότερο από απλώς φίλη. Πάνω στο… Η κατσαρόλα της μητέρας μου αποκάλυψε την απιστία του άντρα μου.

Τα κλειδιά κουδούνισαν γνώριμα στην κλειδαριά. Άνοιξα την πόρτα σπρώχνοντάς την με τον ώμο, ενώ κρατούσα στο ένα χέρι την τσάντα με το λάπτοπ και στο άλλο μια σακούλα με ψώνια. Η Πέμπτη είχε αποδειχθεί… «Η μητέρα μου και ο αδερφός μου θα μετακομίσουν μαζί μας!» ανακοίνωσε ο σύζυγός μου — κι έτσι τους έβγαλα και τους τρεις έξω από το σπίτι.

Το βράδυ που ο σύζυγός μου, ο Έρικ, μου είπε να παραχωρήσω την κρεβατοκάμαρά μας στους γονείς του, κατάλαβα κάτι που θα έπρεπε να είχα αντιληφθεί από πολύ καιρό. Για τον Έρικ, το να είμαι… Τα πεθερικά μου μετακόμισαν στο σπίτι μας χωρίς καν να με ρωτήσουν, και ο σύζυγός μου μού ανακοίνωσε ψυχρά ότι από εδώ και πέρα θα κοιμόμουν στον καναπέ. Δεν μάλωσα μαζί του. Δεν παρακάλεσα. Δεν έκανα σκηνή. Μάζεψα ήσυχα τα πράγματά μου, έφυγα από το σπίτι και νοίκιασα ένα άλλο διαμέρισμα. Μία εβδομάδα αργότερα, ο σύζυγός μου με παρακάλεσε να επιστρέψω. Χαμογέλασα και του είπα μόνο: — Το διαμέρισμα έχει ήδη πουληθεί.